Monday, December 7, 2015

BETWEEN THE VIDEO AND ME



Ang OA ko masyado sa picture noh.

Kaya mga kaibigan, tunghayan po naten ang buhay ng isang aspiring videographer na si Ben Estrella. (insert palakpakan, PLEASE)

Hindi po to scam. Hindi po to networking, mga kapatid. At hindi rin to “biglang yaman” at di din po ako nanalo sa kara krus. Hoy. Baka naman isipin niyo kagad magre-recruit ako dahil sa pera na nasa larawan. Hala siya. Kinita ko po tong anda na to sa malinis na paraan. Tignan niyo naman yung papel. Kakaprint pa lang. Amoy tinta pa siya. Hmmmm Amoy Fabric. Bitch better have ma money.
Alam ko naman pong ang awkward lang magpakita ng ganitong pera pero para sa aking makitid na pananaw sa buhay. Gusto ko lang maglagay ng marker(this money) as a sign kung saan ako nagsimula. At ito yun. Marahil pwede niyong sabihin sa akin:
 “pwede mo naman Ben itabi nalang o kaya sa bahay niyo nalang ilagay or  ilagay mo sa frame para mas bongga, pa-enlarge mo o kaya sa baul mo nalang lagay, bakit pa sa blog?
At ang sagot ko diyan pero di ho ako galit:
“Eh gusto ko eh. Anong paki mo.”
Saka two weeks ng walang ganap tong blog ko. Maglalagay lang ulit ako ng makabuluhan.
Iku-kwento ko lang ng saglitan lang. No pressure. Kung may pupuntahan ka pa, sige go, iwan mo tong blog ko. Subukan mo. Subukan mo.
Deh ganito yun. Nagsimula ako sa videography bilang P.A. (Personal Assistant) sa friend ko na nakilala ko sa isang training class sa Cubao. Pinalad nga ko eh kahit papaano kasi ambait niya sobra sakin. Wala pa rin kasi akong ka-alam alam at wala pa akong camera noon kaya sinama ako ng friend kong si Rj Domingo sa isang Prenup shoot sa Rosario Cavite. Buti nalang kahit na wala pa ako masyadong ka-gamit gamit tulad ng camera o tripod sa pagshu-shoot ay pinapahiram niya ako ng Camera niya at observe observe lang muna sa mga nangyayari doon. Atlis kahit papaano meron naman akong creativity at konting information about Pre-nuptial. Hello! May youtube na kaya. Tinadtad ko mata ko kakanood ng mga weddings eh. Yun nalang talaga ang sandata ko nung mga panahon na yun, ang pagiging malikhain ko. Ayos den.
Ito ay matatawag kong “Isang libo’t isang tuwa.” Buooong bansaaaa “Eat Video.”

Noon, actually last year lang siya. Para makabili ako ng sarili kong Camera. Pilit kong pinagkakasya ang budget ko sa maghapon upang makapag ipon sa inaasam na Cam.
Let’s back track a little bit. Naalala ko noon nung elementary, nasali ako sa Photo Journalism, bali ang kwento neto, ang task sa akin ng guro ko, kukuhaan ko ng photo ang paligid ng simbahan basta may something na may dating sa mga judges tapos lalagyan ng caption. Ganun lang naman kasimple ang competition noon sa school namen. Kailangan manalo para sa mataas na grade. Eh grade conscious ako noon. Pucha edi go.
Eto ang di ko malilimutang eksena sa pagpi-picture ko. Kinuhaan ko yung matandang babae sa loob ng manhole. Yung manhole na ilalagay palang sa underground. Nakatambay pa sa kalye. Nandon sa loob si lola kumakaen ng agahan. Tapos nagtawaan yung mga kasama kong photographer dahil para daw ginagawa kong video yung camera. Eh kasi naman kailangan kong tumakbo at kuhaan si lola. Medyo takot din ako kuhaan si lola baka magalit, kaya naisip ko. Titingin muna ako sa langit ng konte tapos bibiglain ko nalang ng di niya mahahalata.
Di ko lang mahagilap sa Facebook ang teacher doon para makakuha ng copy para mapakita senyo. Pero kapag may pagkakataon. Hihingiin ko yung photo na yun. Mukba na akong sinungaling?
At nang nakatapak na ko sa kolehiyo. Inggit na inggit din ako sa friend ko ng college na may digicam. Dun palang sa cam na yun, inggit na ko. Pero ang gagawin ko lang naman sa camera ay magvideo ng sayawan. Hilig ko kasi noon ang  breakdancing eh. Hilig ko din gawan ng slideshow ang relasyon namen ni Angeline. Ayiiiie. Ayoko pakita. Ayoko. Ayoko.  Movie maker lang ang gamit ko. Addictus na talaga ako sa pagcapture ng vids noon.
Kaya nung nagkatrabaho ako. Hinanap ko ang gusto ko talaga sa buhay. Tuwang tuwa talaga ako kapag nakaka-kita ako ng shoot sa kalye. Kahit pa utusan ako ng nanay ko ng suka at toyo. Ipagpapaliban ko muna yung utos saken at manonood muna ako ng shooting sa labas. Nakaka-aliw siya sobra. Nakakita ako neto sa Quirino Grandstand parang commercial lang sila ng powder na panlaba. May ma-alindog na babae at isang mascot na bumubula. Sa shooting nila, di ako tumitingin sa nag-aAct, nakatingin lang ako sa nakaupong camera man na umiikot sa mga bida ng eksena. Sabi ko “ang galing ng cameraman, paupo upo lang oh”. Dun palang masaya na ko sa camera. Napaka-mahiwaga.



Tas nandito na nga ko sa pagfi-film. Ayun. Sa pagsisimula ko sa mundo ng videography, marami rin namang hadlang sa pag asenso tulad ng mga wants and needs. Ano ba ang uunahin ko? Minsan nga halos wala ng matira sa katawan ko. Mabili ko lang ang kailangan sa camera, okay na ako dun eh. Dumanas ako ng hirap sa pagvi-video dahil wala pa akong pera para sa mga seminars o trainings. Kaya kinakapa ko pa siya hanggang ngayon. Kaya kailangan doble kayod talaga sa trabaho na to. Ayokong tawaging sideline to eh. Gusto ko tawagin tong “line” ko na talaga. Wala ng break line break line pa. Tawid kung tawid.
Ang oportunidad kasi di mo makikita kung saan saan lang. Nasa sarili naten yan. Kaya di ko kinukulong ang sarili ko, nag-eensayo ako ng husto.
Ang kinita kong “One thousand pesosesoses” ay labis labis na at sobra sobra para sa akin. Your Grace is Enough Lord. Talaga ngang kapag inupuan mo ang isang bagay at pinagtrabahuhan. Nangingitlog ang grasya. Inupuan at nangingitlog. Kapag uhaw na uhaw ka at pinuno mo ng tubig ng pagsisikap ang katawan mo ng Passion. Talagang umaapaw sa biyaya. Di ako nagtatapon ng sobrang biyaya na nasasayang lang. Naishe-share ko pa nga to eh. Paano ko nasabi. (Nakapagbigay ako ng pera sa nanay ko, ganun lang pero ang goal ko ay maraming tao). Ako pa naman, nung nagsabog ang Diyos ng biyaya galing sa langit, lagi akong nakaabang. Pero di ako naka-nganga lang. Naglalakad akong may nakasalong kamay galing sa itaas. Naguluhan ka ba. Kaya mo yan. Marami rin naman akong error sa shoot ko nung debut pero keri naman. Gusto kong maging inspirasyon ang gawa ko. Mas mas pagbutihin ko pa sa mga next na shoot.
Ang simpleng taong nangarap na may mararating.
Like me, basta makarinig lang ako ng balitang ang mga friend ko na dating mahirap, ngayon nagsumikap. At mayaman na ngayon. Sobra akong natutuwa sa ganun. Gusto ko, ako rin. Kung sila nagawa nila. Ako rin.  Tila nagbiro ang panahon at ang ganda ng joke niya now. Natutuwa ako at nagagalak. Ang isang libong pera na to talagang nagbubunga ang sakripisyo at dedikasyon ko. Ito palang ang kinita ko paano pa kaya kapag medyo nag-increase na. Baka maglupasay ako sa looby ng City of Dreams. Hindi kasi to maliit na bagay dahil sinakripisyo ko ang trabaho ko ngayon. Damn. Because my job now is so fucking exhausting.

My simple desire is this. Ipapakita ko sa maraming tao kung paano mag”pakis”sa publiko na  kapag binaliktad ay “sikap.”(Hala Joker Sya oh) Pinangarap ko din minsan na sana sa output na gawa ko. Maimbitahan ako ng Jessica Soho dahil sa Craft na ginawa ko. Okay na ko dun. haha Tapos makikita sa screen yung full name ko pati mga co-videographer ko. Sheeeeet. Ang sarap kasing  mapagod at ma-pressure sa trabahong gustong gusto naten, diba. Kaya ngayon, mag iimpok po talaga ako ng husto sa kakarampot na kita para mairaos ko ang pangarap ko. Lahat ng bagay nawawala kaya di ko sasayangin ang pagkakataon. Igagapang ko ang lahat ng to. Di lang basta gapang kundi gumugulong sa apoy ng hirap. Gugutumin ko pa ang sarili ko sa ideya. Bubusugin sa kaalaman. Di ko hahayaang hindi maging patok sa masa ang gawa kong video.
At sisiguraduhin kong my video will be the best film of all time. Naks I stand by that. It’s the fucking best.
Mas iaallow ko na ang sarili ko ma-reject. Yan nalang ang kulang sa akin eh. Namimiss ko na talaga ang mga panahong pinag papawisan ako ng husto, tumatagaktak ang pawis ko at kinakapos ako ng hininga sa ginagawa ko. Ang sarap ng pagiging aggressive. At uulitin ko ngayon yun. Bruh


So, be the change you want to see. Panis to Saken.


2 comments:

  1. Searching for the Ultimate Dating Site? Create an account and find your perfect date.

    ReplyDelete
  2. QUANTUM BINARY SIGNALS

    Get professional trading signals delivered to your mobile phone every day.

    Follow our signals today and make up to 270% per day.

    ReplyDelete